Yeniden dağıtım, bir toplum içindeki malların merkezi bir otorite tarafından toplanması ve yeniden dağıtılmasıdır. Bir şef köylerden haraç toplar ve karşılığında yiyecek, alet veya koruma sağlar. Bir devlet vergi toplar ve yollar, okullar ve savunma sağlar. Akış basit bir döngü değildir. Toplayanlar genellikle bir paylarını kendilerine saklarlar ve sistem çoğu zaman onların gücünü pekiştirir.

Yeniden dağıtım, ölçek ve yapı bakımından karşılıklılıktan farklıdır. Karşılıklılık bireyler veya küçük gruplar arasında gerçekleşir. Yeniden dağıtım bir merkeze ihtiyaç duyar: bir şef, bir tapınak, bir saray, bir hükümet. Cömert veya sömürücü olabilir. Birçok şeflikte, şefin meşruiyeti, görünür şekilde geri vermesine bağlıdır. Çok fazla biriktiren bir lider direnişle karşılaşabilir veya takipçilerini kaybedebilir. Devlet toplumlarında, yeniden dağıtım bürokrasi ve yazılı kayıtlar aracılığıyla resmileştirilir.

Nasıl çalışır?

• Mallar üreticilerden merkezi bir otoriteye doğru akar.
• Merkez, bu malzemeleri depolar, işler ve yeniden dağıtır.
• Liderler, akışı kontrol ederek güç kazanırlar.
• Kaynakların yeniden dağıtılmaması huzursuzluğa yol açabilir.

Kaynakların ve dolayısıyla gücün yeniden dağıtımı, büyük ve eşitsiz toplumların oluşmasını mümkün kılan mekanizmalardan biridir.