„I'm finna go to the store” (Zamierzam iść do sklepu). Finna oznacza „naprawiać” lub „iść”. Jest to skrócona forma często używana w południowoamerykańskim języku angielskim i afroamerykańskim języku potocznym. Sygnalizuje ona natychmiastową czynność w przyszłości. Nie jest formalna. Nie jest pisana w esejach. Jest mówiona, wysyłana SMS-em i tweetowana. Jest słowem wyrażającym intencję.

Słowo Finna jest często pisane jako „finna”, „finnna” lub „finna”. Pisownia jest zmienna. Wymowa jest spójna: FIN-uh. Pochodzi od „fixing to”, starego południowego zwrotu. „I'm fixed to leave” zmieniło się w „I'm finna leave”. Ewolucja jest naturalna. Języki się kompresują. Dźwięki zanikają.

Powiązane skurcze

• Gonna: zamierzam.
• Wanna: chcę.
• Gotta: muszę.
• Tryna: próbuję.

Finna jest regionalna, ale internet uczynił ją globalną. Potrafi jej używać nastolatek z Londynu. Używa jej babcia z Georgii. To małe słowo, które niesie ze sobą określone miejsce i rytm. To nie pomyłka. To cecha dialektu. To sposób na powiedzenie: „Zaraz coś zrobię”. Jest natychmiastowe. Dzieje się teraz.