Wspólnota uznaje niektórych zmarłych za osoby, które żyły w wyjątkowej świętości i nadal są zdolne do wstawiennictwa. Osoby te są świętymi. W niektórych tradycjach istnieją formalne procesy kanonizacyjne; pobożność ludowa często poprzedza oficjalne uznanie.

Święci są wzorem cnót, patronami miejsc i zajęć oraz towarzyszami modlitwy. Ich relikwie i wizerunki stają się centralnym punktem kultu. Hagiografie opowiadają o ich życiu z różnym stopniem historycznej precyzji. Różne kościoły prowadzą różne kalendarze świętych.

Tradycje protestanckie zazwyczaj odrzucają wzywanie świętych, jednocześnie oddając hołd przykładnym postaciom. W tradycjach, które ich czczą, święci ucieleśniają komunię żywych i umarłych. Zwykli wierzący znajdują w świętych zarówno inspirację, jak i dostępnych obrońców.

Świętych pamięta się jako osoby, w których zamysły Boga stały się niezwykle widoczne.