Wierny ofiarowuje bóstwu zwierzę, pożywienie lub symboliczny dar, często niszcząc je lub spożywając w określony sposób. Ten akt to ofiara. Jest to jedna z najstarszych i najbardziej rozpowszechnionych form zachowań religijnych.

Motywy obejmują przebłaganie, dziękczynienie, komunię i utrzymanie porządku kosmicznego. Ofiara krwi miała szczególną intensywność w wielu starożytnych kulturach. Krytyka etyczna i prorocka niekiedy uwewnętrzniała ofiarę jako metaforę posłuszeństwa lub poświęcenia. Teologia chrześcijańska interpretuje śmierć Jezusa jako ofiarę wyjątkową i ostateczną.

Współczesne praktyki religijne w dużej mierze zastąpiły ofiary ze zwierząt ofiarami modlitwy, pieniędzy lub usług, choć w niektórych tradycjach dosłowne ofiary nadal istnieją. U podstaw tej logiki leży kosztowne uznanie, że coś cennego jest winne świętości. Ofiara dramatycznie uwypukla asymetrię między tym, co ludzkie, a tym, co boskie.

• Ofiara składana bóstwu, często obejmująca zniszczenie lub dar
• Wyraża oddanie, wdzięczność lub zadośćuczynienie
• Historycznie rozpowszechniony w różnych kulturach
• Często reinterpretowane w kategoriach etycznych lub duchowych