Odzyskiwanie to proces uzyskiwania dostępu do informacji przechowywanych w pamięci i uświadamiania ich sobie lub wykorzystywania. Kodowanie umieszcza informacje w pamięci; odzyskiwanie ich z niej usuwa. Sukces zależy od jakości oryginalnego kodowania, obecności odpowiednich sygnałów i braku silnych zakłóceń.

Przywoływanie może być automatyczne, jak wtedy, gdy znajoma twarz natychmiast przywołuje imię, lub wymagać wysiłku, jak wtedy, gdy szukamy słowa na końcu języka. Kontekst i stan mogą służyć jako silne wskazówki: powrót do pomieszczenia, w którym materiał był omawiany, często poprawia zapamiętywanie. Zasada specyficzności kodowania głosi, że przywoływanie jest najskuteczniejsze, gdy wskazówki obecne podczas przywoływania pasują do tych obecnych podczas kodowania.

Niepowodzenia w odzyskiwaniu informacji są częste i niekoniecznie oznaczają utratę informacji. Mogą one być po prostu chwilowo niedostępne. Wielokrotne, udane odzyskiwanie informacji samo w sobie wzmacnia ślad pamięciowy, co jest zjawiskiem wykorzystywanym w testowaniu jako strategia uczenia się.

• Dostęp do przechowywanych informacji
• Zależne od sygnałów i dopasowania kodowania
• Może być automatyczny lub wymagający wysiłku
• Wzmocnione przez udaną praktykę

Większość codziennego „zapominania” można lepiej opisać jako niemożność odzyskania informacji niż trwałe wymazanie.