Węch, czyli węch, to zmysł, który wykrywa cząsteczki chemiczne unoszące się w powietrzu. Wpływa on na smak potraw, ostrzega przed niebezpieczeństwem i wywołuje silne wspomnienia emocjonalne i autobiograficzne.

Substancje zapachowe wiążą się z receptorami na rzęskach neuronów receptorów węchowych znajdujących się wysoko w jamie nosowej. Ludzie posiadają kilkaset różnych typów receptorów; każdy zapach jest kodowany przez wzorzec aktywacji w całej populacji receptorów. Sygnały wędrują nerwem węchowym do opuszki węchowej, a następnie do obszarów korowych i limbicznych, w tym obszarów zaangażowanych w emocje i pamięć. W przeciwieństwie do innych zmysłów, węch ma stosunkowo bezpośrednią drogę do tych struktur, co pomaga wyjaśnić wyrazistość wspomnień wywołanych zapachem.

Wrażliwość jest bardzo zróżnicowana u poszczególnych osób i zmniejsza się wraz z wiekiem oraz niektórymi chorobami. Adaptacja do stałych zapachów jest szybka. Doświadczenie kulturowe i nauka kształtują, które zapachy są oceniane jako przyjemne, a które jako nieprzyjemne. Chociaż ludzki węch jest często niedoceniany, pozostaje on wystarczająco wyczulony, aby umożliwić rozróżnianie ogromnej liczby cech zapachowych.

Jedna cząsteczka w powietrzu może jednocześnie wywołać rozpoznanie, emocję i wspomnienie.