Geur, ofwel reuk, is het zintuig waarmee we chemische moleculen in de lucht detecteren. Het draagt ​​bij aan de smaak van voedsel, waarschuwt voor gevaar en roept krachtige emotionele en autobiografische herinneringen op.

Geurstoffen binden zich aan receptoren op de trilhaartjes van olfactorische receptorneuronen hoog in de neusholte. Mensen bezitten honderden verschillende receptortypen; elke geur wordt gecodeerd door een activeringspatroon over de receptorpopulatie. Signalen reizen via de reukzenuw naar de reukbol en vervolgens naar corticale en limbische gebieden, waaronder regio's die betrokken zijn bij emotie en geheugen. In tegenstelling tot andere zintuigen heeft de reukzin een relatief directe route naar deze structuren, wat de levendigheid van door geur opgeroepen herinneringen helpt verklaren.

De gevoeligheid voor geuren verschilt sterk per individu en neemt af met de leeftijd en bij bepaalde ziekten. De aanpassing aan constante geuren verloopt snel. Culturele ervaringen en leerprocessen bepalen welke geuren als prettig of onprettig worden ervaren. Hoewel het menselijk reukvermogen vaak wordt onderschat, is het nog steeds scherp genoeg om een ​​enorm aantal geurkwaliteiten te kunnen onderscheiden.

Een enkel molecuul in de lucht kan tegelijkertijd herkenning, emotie en herinnering oproepen.