Neurony lustrzane to komórki, które aktywują się zarówno wtedy, gdy dana osoba wykonuje daną czynność, jak i wtedy, gdy obserwuje kogoś innego wykonującego tę samą lub podobną czynność. Po raz pierwszy zidentyfikowano je w korze przedruchowej małp, a następnie wywnioskowano ich obecność u ludzi za pomocą neuroobrazowania i innych metod.

Odkrycie to sugeruje istnienie neuronalnych podstaw rozumienia działań innych osób poprzez mapowanie ich na własny układ ruchowy. Gdy małpa chwyta przedmiot, pewne neurony się aktywują; te same neurony aktywują się, gdy małpa obserwuje inny przedmiot. Uważa się, że u ludzi podobne układy rezonansowe przyczyniają się do naśladownictwa, empatii i rozumienia intencji. Dokładny zakres i funkcja układów neuronów lustrzanych pozostają przedmiotem aktywnych badań i debat.

Niektórzy teoretycy wiążą neurony lustrzane z ewolucją języka i poznania społecznego. Inni ostrzegają, że dowody pochodzące od ludzi są bardziej pośrednie niż oryginalne nagrania małp i że wiele procesów poznawczych przyczynia się do rozumienia działania.

Kiedy obserwowanie innej osoby w jej zachowaniu aktywuje część tego samego układu neuronalnego, który jest używany do samodzielnego działania, neurony lustrzane odgrywają w tym rolę.