Pchnij wózek sklepowy, a przyspieszy. Pchnij go mocniej, a przyspieszy bardziej. Napełnij go zakupami, a przyspieszy wolniej. Ta zależność to drugie prawo Newtona: siła równa się iloczynowi masy i przyspieszenia, czyli F = ma. To jedno z najbardziej użytecznych równań w fizyce. Mówi, ile siły potrzeba, aby przyspieszyć obiekt o danej masie, lub o ile obiekt przyspieszy po przyłożeniu danej siły. Dotyczy to wszystkiego, od spadającego jabłka po rakietę lecącą w kosmos.

Drugie prawo to równanie wektorowe. Siła i przyspieszenie są wektorami, co oznacza, że ​​mają kierunek. Przyspieszenie ma ten sam kierunek co siła wypadkowa. Jeśli na obiekt działa wiele sił, należy je dodać jako wektory, aby obliczyć siłę wypadkową. Drugie prawo działa również w bardziej ogólnej postaci: siła jest równa szybkości zmiany pędu. Ta postać jest potrzebna, gdy zmienia się masa, na przykład w rakiecie spalającej paliwo. Drugie prawo nie jest definicją siły. Jest to związek między siłą, masą i przyspieszeniem. Mówi, że znając dwie z trzech wartości, można obliczyć trzecią.

Kluczowe punkty

• Równanie. F = ma.
• Vector. Siła i przyspieszenie mają kierunek.
• Siła netto. Suma wszystkich sił działających na obiekt.
• Forma ogólna. F = dp/dt.
• Aplikacje. Od spadających jabłek po starty rakiet.

Drugie prawo Newtona nie jest tym samym, co pierwsze. Pierwsze prawo definiuje siłę. Drugie prawo ją kwantyfikuje.