Duw een winkelwagen en hij versnelt. Duw harder en hij versnelt meer. Vul hem met boodschappen en hij versnelt minder. Die relatie is Newtons tweede wet: kracht is gelijk aan massa maal versnelling, oftewel F = ma. Het is een van de meest nuttige vergelijkingen in de natuurkunde. Hij vertelt je hoeveel kracht er nodig is om een ​​object met een bepaalde massa te versnellen, of hoeveel een object zal versnellen wanneer er een bepaalde kracht op wordt uitgeoefend. Hij is van toepassing op alles, van een vallende appel tot een raket die de ruimte in wordt gelanceerd.

De tweede wet is een vectorvergelijking. Kracht en versnelling zijn beide vectoren, wat betekent dat ze een richting hebben. De versnelling heeft dezelfde richting als de nettokracht. Als er meerdere krachten op een object werken, tel je deze als vectoren bij elkaar op om de nettokracht te vinden. De tweede wet werkt ook in een meer algemene vorm: kracht is gelijk aan de verandering van impuls per tijdseenheid. Deze vorm is nodig wanneer de massa verandert, zoals bij een raket die brandstof verbrandt. De tweede wet is geen definitie van kracht. Het is een verband tussen kracht, massa en versnelling. Het vertelt je dat als je twee van de drie kent, je de derde kunt berekenen.

Belangrijkste punten

• Vergelijking. F = ma.
• Vector. Kracht en versnelling hebben een richting.
• Netto kracht. Som van alle krachten op een object.
• Algemene vorm. F = dp/dt.
• Toepassingen. Van vallende appels tot raketlanceringen.

De tweede wet van Newton is niet hetzelfde als de eerste wet. De eerste wet definieert kracht. De tweede wet kwantificeert die kracht.