Błąd śledź to błąd logiczny, który wprowadza nieistotny temat, aby odwrócić uwagę. Argument zmienia temat. Unika sedna sprawy. Błąd śledź odwraca uwagę. Silnie pachnie i zwodzi psy. Nazwa pochodzi od praktyki używania wędzonej ryby do tresury psów myśliwskich, a następnie do zmylenia ich tropu.

To błędne przekonanie jest powszechne w polityce. Polityk oskarżony o korupcję mówi o deficycie. Deficyt to realny problem. Nie ma on związku z zarzutem korupcji. Błąd śledczy odwraca uwagę. Publiczność zapomina o pierwotnym pytaniu. Polityk unika krytyki.

Przykłady ślepego tropu

• Po co martwić się zmianami klimatycznymi, skoro weterani są bezdomni?
• Twierdzisz, że oszukiwałem na teście, ale co ze niesprawiedliwą oceną nauczyciela?
• Firma zanieczyszcza rzekę, ale pomyślmy o miejscach pracy, które dzięki temu powstają.
• Krytykujesz moją jazdę, ale sam w zeszłym roku przejechałeś na czerwonym świetle.
• Nie powinniśmy dyskutować o kontroli broni, powinniśmy rozmawiać o zdrowiu psychicznym.

Błąd systematyczny to błąd merytoryczny. Wprowadzony temat może być istotny. Nie jest on istotny dla bieżącej dyskusji. Rozwiązaniem jest zauważenie zmiany. Zapytaj: czy to odnosi się do pierwotnego punktu? Jeśli nie, to błąd systematyczny. Błąd systematyczny jest kuszący, ponieważ działa. Zmienia temat rozmowy. Kupuje czas. Wprowadza w błąd publiczność. Jest narzędziem retorycznym. Można go użyć w dobrym lub złym celu. Dyskutant może go użyć, aby uniknąć pułapki. Polityk może go użyć, aby przetrwać skandal. Ale w rozumowaniu jest to błąd systematyczny. Uniemożliwia dotarcie do prawdy. Pierwotne pytanie pozostaje. Trzeba na nie odpowiedzieć. Błąd systematyczny to odwracanie uwagi. Nie daj się nabrać.