Pochopne uogólnienie wyciąga wnioski z niewystarczających dowodów. Spotykasz dwie niegrzeczne osoby z miasta i dochodzisz do wniosku, że wszyscy tam są niegrzeczni. Próbujesz w jednej złej restauracji i stwierdzasz, że wszystkie restauracje w sieci są złe. Próba jest zbyt mała. Wniosek jest zbyt szeroki. To uogólnienie jest pochopne.

Błąd ten jest powszechny w codziennym rozumowaniu. Stereotypy to pochopne uogólnienia. Uprzedzenie to pochopne uogólnienia. Pojedyncze złe doświadczenie prowadzi do daleko idących wniosków. Dowody nie potwierdzają tego wniosku. Próba nie jest reprezentatywna. Wniosek nie jest uzasadniony.

Przykłady pochopnych uogólnień

• Mój dziadek palił i dożył 90 lat, więc palenie nie jest szkodliwe.
• Zachorowałem po zjedzeniu tam posiłku, więc restauracja jest niehigieniczna.
• Dwie osoby z tego kraju były niegrzeczne, więc wszyscy tam są niegrzeczni.
• Produkt się zepsuł, więc marka jest niepewna.
• Pierwsze trzy rzuty monetą zakończyły się orłem, więc moneta zawsze wypada orłem.

Pochopne uogólnianie to błąd wynikający z niewystarczających dowodów. Rozwiązaniem jest zebranie większej ilości danych. Większa próba jest bardziej reprezentatywna. Badanie kontrolowane jest lepsze niż anegdota. Ten błąd jest powszechny, ponieważ anegdoty są sugestywne. Pojedyncza historia wydaje się dowodem. Ale nim nie jest. To tylko jeden punkt danych. Jeden punkt danych nie jest wzorcem. Ludzki umysł poszukuje wzorców. Dostrzega wzorce w szumie informacyjnym. Pochopne uogólnianie to naturalny błąd. Wymaga treningu, aby go uniknąć. Następnym razem, gdy wyciągniesz ogólny wniosek z małej próby, zadaj sobie pytanie: ile przypadków zaobserwowałem? Czy próba jest reprezentatywna? Odpowiedź często brzmi: nie. To uogólnienie jest pochopne. Należy je zrewidować.