Leki kosztują. Farmakoekonomika bada, czy są warte swojej ceny. Dziedzina ta porównuje koszty i rezultaty różnych terapii, pomagając płatnikom, szpitalom i decydentom w podejmowaniu decyzji, które leki refundować i jak je stosować. Nie chodzi tylko o cenę. Chodzi o wartość: ile korzyści zdrowotnych przynosi lek w stosunku do wydanych pieniędzy.

Stosowanych jest kilka metod. Analiza efektywności kosztowej porównuje koszt jednostkowy wyniku zdrowotnego, często wyrażany jako koszt roku życia skorygowanego o jakość życia (QALY). Analiza kosztów i korzyści przypisuje wynikom wartość pieniężną. Analiza minimalizacji kosztów porównuje leki o identycznych wynikach i wybiera najtańsze. Analiza wpływu na budżet szacuje, ile nowy lek będzie kosztował cały plan zdrowotny. Metody te wpływają na decyzje dotyczące formularzy leków, polityki refundacji i wytycznych klinicznych. Są one również kontrowersyjne. Przypisanie wartości pieniężnej do roku zdrowego życia budzi wątpliwości etyczne, a różne kraje stosują różne progi.

Kluczowe koncepcje:

• Opłacalność. Koszt na jednostkę wyniku zdrowotnego, często na QALY.
• QALY. Miara łącząca długość i jakość życia.
• Wpływ na budżet. Całkowity koszt dla planu zdrowotnego.
• Koszt-korzyść. Porównanie kosztów i korzyści w kategoriach pieniężnych.
• Minimalizacja kosztów. Wybór najtańszej spośród równoważnych opcji.

Płatnicy coraz częściej wymagają danych farmakoekonomicznych zanim zgodzą się na pokrycie kosztów nowych, drogich leków.