Dno oceanu – dno morskie – pokrywa ponad 70 procent stałej powierzchni Ziemi. Składa się z szelfów kontynentalnych i stoków, równin abisalnych, grzbietów śródoceanicznych, gór podmorskich, rowów tektonicznych oraz różnorodnych formacji osadowych i wulkanicznych.

Dno morskie to powierzchnia styku oceanu ze stałą Ziemią. Gromadzą się osady, skorupa ziemska formuje się i rozpada, a płyny hydrotermalne wymieniają ciepło i substancje chemiczne. Społeczności biologiczne obejmują zarówno rzadką faunę abisalną, jak i gęste skupiska kominów wentylacyjnych oraz głębokowodne ogrody koralowe. Poniżej kilkuset metrów brakuje światła, dlatego większość ekosystemów dna morskiego opiera się na materii organicznej opadającej z góry lub na energii chemicznej.

Mapowanie dna morskiego przyspieszyło dzięki sonarom wielowiązkowym i pojazdom autonomicznym, jednak duże obszary wciąż pozostają słabo zmapowane. Zainteresowanie zasobami dna morskiego – minerałami, węglowodorami, materiałem genetycznym – rośnie, co rodzi pytania dotyczące zarządzania środowiskiem i międzynarodowych rządów. Dno morskie jest zarówno pionierskim obszarem badań naukowych, jak i rozwijającym się obszarem działalności człowieka.

• Dno oceanu
• Obejmuje równiny, grzbiety, rowy i góry podmorskie
• Miejsce różnorodnych procesów geologicznych i biologicznych
• Nadal niekompletnie zmapowane