Ciało migdałowate to mała struktura w kształcie migdała, położona głęboko w płacie skroniowym. Odgrywa kluczową rolę w przetwarzaniu emocji, zwłaszcza strachu i agresji, oraz w emocjonalnym zabarwieniu pamięci.

Informacje sensoryczne docierają do ciała migdałowatego zarówno szybką drogą podkorową, jak i wolniejszą drogą korową. Szybka droga umożliwia szybkie reakcje obronne, zanim bodziec zostanie w pełni zidentyfikowany; wolniejsza droga pozwala na bardziej zniuansowaną ocenę. Uszkodzenie ciała migdałowatego może powodować drastyczną utratę lęku i niezdolność do rozpoznawania strachu na twarzach innych osób. Nadmierna aktywność jest powiązana z zaburzeniami lękowymi i natrętnymi wspomnieniami stresu pourazowego.

Ciało migdałowate nie działa w izolacji. Oddziałuje z hipokampem, aby nadać wydarzeniom emocjonalnym uprzywilejowane miejsce w pamięci, z korą przedczołową, aby regulować reakcje emocjonalne, oraz z pniem mózgu, aby wyzwalać cielesne sygnały emocji. Reaguje nie tylko na zagrożenia, ale także na pozytywne nagrody i sygnały społeczne, takie jak mimika twarzy.

Kiedy nagły dźwięk powoduje szybsze bicie serca, zanim umysł zdąży określić jego źródło, ciało migdałowate wykonało już swoją pracę.