Zakłócenia pojawiają się bez ostrzeżenia. Planowanie awaryjne polega na opracowaniu alternatywnych scenariuszy działań, aby operacje logistyczne mogły być kontynuowane w przypadku niepowodzenia podstawowych planów.

Planiści identyfikują krytyczne węzły, pojedyncze punkty awarii i realistyczne scenariusze zakłóceń – strajki w portach, ekstremalne warunki pogodowe, niewypłacalność dostawców czy incydenty cybernetyczne. Dla każdego scenariusza definiują punkty aktywacji, dostawców rezerwowych, trasy alternatywne i protokoły komunikacyjne. Regularne ćwiczenia testują, czy plany działają pod presją.

Skuteczne plany awaryjne równoważą koszty i ryzyko. Utrzymywanie dodatkowych zapasów lub korzystanie z dwóch źródeł zasilania generuje dodatkowe koszty, ale koszt nieplanowanego przestoju jest zazwyczaj wyższy. Organizacje, które traktują planowanie awaryjne jako proces ciągły, a nie statyczny dokument, szybciej odzyskują siły w przypadku problemów.

• Przygotowanie planów zapasowych na wypadek zakłóceń
• Obejmuje trasy, dostawców, przepustowość i komunikację
• Wyzwalane przez zdefiniowane wcześniej zdarzenia
• Przetestowane za pomocą ćwiczeń i regularnie aktualizowane