Czasowniki pełnią więcej funkcji niż tylko lokalizowanie zdarzeń w czasie. Tryb to kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do stanu sytuacji – faktycznego, hipotetycznego, nakazanego, pożądanego lub wątpliwego.

Tryb oznajmujący zazwyczaj przedstawia sytuacje jako rzeczywiste; tryb łączący i formy pokrewne oznaczają konteksty nieasertywne lub irrealne; tryb rozkazujący koduje dyrektywne. Niektóre języki rozwijają wiele rozróżnień trybów morfologicznie; język angielski opiera się bardziej na czasownikach modalnych i składni.

Nastrój oddziałuje z modalnością, czasem i aspektem. Trudności w tłumaczeniu pojawiają się, gdy systemy nastroju nie są ze sobą zgodne. Gramatyki opisowe oddzielają nastrój od powiązanych kategorii i ilustrują je autentycznymi przykładami.

• Gramatyczne oznaczenie postawy mówiącego wobec sytuacji
• Obejmuje tryb oznajmujący, łączący, rozkazujący i inne
• Wyrażone przez morfologię lub elementy pomocnicze
• Ściśle związany z modalnością