Werkwoorden doen meer dan alleen gebeurtenissen in de tijd situeren. De modus is een grammaticale categorie die de houding van de spreker ten opzichte van de status van een situatie uitdrukt – als feitelijk, hypothetisch, bevolen, gewenst of betwijfeld.

De indicatieve modus beschrijft situaties doorgaans als reëel; de conjunctieve modus en verwante vormen duiden op niet-assertieve of irrealis-contexten; de imperatieve modus codeert bevelen. Sommige talen werken veel van deze modusverschillen morfologisch uit; het Engels maakt daarbij meer gebruik van modale werkwoorden en syntaxis.

De modus staat in wisselwerking met modaliteit, tijd en aspect. Vertaalproblemen ontstaan ​​wanneer modussystemen niet op elkaar aansluiten. Beschrijvende grammatica's scheiden de modus van verwante categorieën en illustreren elk met authentieke voorbeelden.

• Grammaticale markering van de houding van de spreker ten opzichte van een situatie
• Omvat de indicatieve, conjunctieve, imperatieve en andere vormen.
• Uitgedrukt door morfologie of hulpstoffen
• Nauw verwant aan modaliteit