W wielu częściach świata rutynowo używa się więcej niż jednego języka. Dwujęzyczność to zdolność rozumienia i posługiwania się dwoma językami z funkcjonalną biegłością, nabyta we wczesnym dzieciństwie lub później.

Osoby dwujęzyczne mogą posługiwać się różnymi językami w różnych dziedzinach lub przełączać się między nimi w trakcie jednej rozmowy. Idealna równowaga jest rzadkością; dominacja często zmienia się w ciągu życia. Badania nad uwagą i kontrolą poznawczą u osób dwujęzycznych trwają, przynosząc raczej niuanse niż proste wnioski.

Społeczeństwa instytucjonalizują dwujęzyczność poprzez szkoły, politykę języka oficjalnego i media. Jednostki postrzegają ją jako zasób, a czasem jako źródło uprzedzeń. Językoznawcy badają wybór kodu, transfer i tożsamość, aby zrozumieć, jak dwa systemy współistnieją w jednym umyśle i jednej społeczności.

• Znajomość dwóch języków
• Może być wczesny lub późny, zrównoważony lub dominujący
• Obejmuje korzystanie z domeny i przełączanie
• Ukształtowane przez politykę, tożsamość i poznanie