Mowa potoczna pełna jest nieformalnych wyrażeń, które rzadko pojawiają się w formalnym piśmie. Kolokwializm to jedno z takich wyrażeń – słowo lub fraza, która przynależy do potocznej konwersacji, a nie do języka wzniosłego czy technicznego. „Gonna”, „kids” i „hang out” to wyrażenia potoczne w większości kontekstów. Sygnalizują one poufałość i swobodę.

Język potoczny różni się w zależności od regionu, pokolenia i grupy społecznej. To, co brzmi naturalnie w jednej społeczności, może brzmieć dziwnie lub niepoprawnie w innej. Pisarze, którzy chcą uchwycić realistyczny dialog lub konkretny styl narracji, często uciekają się do kolokwializmów. Jednak ich nadużywanie w sytuacjach formalnych może podważyć autorytet lub klarowność przekazu.

Granica między językiem potocznym a slangiem nie zawsze jest ostra. Kolokwializmy są zazwyczaj szerzej akceptowane i trwalsze; slang jest często bardziej ulotny i specyficzny dla danej grupy. Oba te języki wzbogacają język mówiony. Rozpoznawanie kolokwializmów pomaga czytelnikom i słuchaczom ocenić rejestr i kontekst społeczny, a także pomaga autorom dobrać poziom formalności odpowiedni do ich celu.