Powieść to długa, fikcyjna narracja prozatorska, która zazwyczaj ukazuje ludzkie doświadczenia poprzez spójny ciąg zdarzeń i mniej lub bardziej złożoną obsadę postaci. Jest to dominująca forma rozbudowanej fikcji literackiej.

Powieść narodziła się w mniej więcej współczesnej formie w XVII i XVIII wieku i od tamtej pory okazała się niezwykle elastyczna. Potrafi wchłonąć niemal każdy temat, styl czy strukturę – od zwięzłych studiów psychologicznych po wielopokoleniowe sagi, od realizmu po fantasy. Długość powieści pozwala na rozwój postaci w czasie, przeplatanie wątków oraz konsekwentną eksplorację tematu i świata społecznego. Czytelnicy oczekują pewnego stopnia kompletności: początku, rozwinięcia i zakończenia, które wydają się celowe.

Powieści różnią się od opowiadań skalą, a od eposów – zazwyczaj koncentrują się na życiu codziennym, a nie bohaterskim, choć istnieją wyjątki po obu stronach. Forma ta stale ewoluuje wraz z nowymi głosami, technologiami i presją kulturową. Jej główną obietnicą pozostaje immersyjne doświadczenie życia, które nie jest udziałem czytelnika.

Powieść to obszerne dzieło prozatorskie, którego tematem są postacie i ich rozwijająca się historia.