Ekspozycja to wprowadzenie informacji tła, które są potrzebne widzom do zrozumienia historii. Obejmuje ona tło, wcześniejsze wydarzenia, relacje między postaciami i wszystko inne, czego nie można od razu pokazać.

W sztuce teatralnej lub powieści ekspozycja może zajmować pierwsze sceny lub być rozprowadzana poprzez dialogi, retrospekcje i streszczenie. Wyzwaniem jest przekazanie niezbędnych faktów bez zatrzymywania akcji i sztucznego brzmienia. Dialog w stylu „Jak wiesz, Bob” to klasyczny sposób na porażkę. Doświadczeni pisarze osadzają ekspozycję w akcji i konflikcie, aby widzowie mogli się uczyć, jednocześnie pozostając zaangażowani.

Ekspozycja różni się od następującej po niej akcji. Jej zadaniem jest orientacja; gdy widzowie już się zorientują, historia może rozwinąć swoje komplikacje. W mediach res otwarcia opóźniają pełną ekspozycję, ufając, że widzowie poskładają tło w miarę rozwoju akcji. Każde z tych podejść może się sprawdzić, gdy informacja dociera w momencie, gdy staje się istotna.

Częścią opowieści, która odpowiada na pytanie „co muszę wiedzieć, zanim zaczną się prawdziwe kłopoty?”, jest ekspozycja.