Wzmianka na marginesie to krótka uwaga wygłoszona przez postać w sztuce, przeznaczona dla publiczności, ale nie dla pozostałych postaci na scenie. Tworzy ona intymny kanał komunikacyjny między mówcą a widzami.

Szekspirowscy złoczyńcy często zwierzają się ze swoich planów w dygresjach, pozwalając widzom podzielić się wiedzą, której brakuje innym postaciom. Zabieg ten bywa zarówno komiczny, jak i złowieszczy; postać może ironicznie komentować akcję, podczas gdy reszta obsady pozostaje nieświadoma. Konwencje inscenizacyjne zazwyczaj sygnalizują dygresję zwróceniem się w stronę publiczności, zmianą głośności lub chwilowym zamrożeniem głosu pozostałych aktorów.

Wtrącenia różnią się od monologów długością i ciągłą obecnością innych postaci. Są szybkie, celne i oparte na teatralnej fikcji, której pozostali na scenie po prostu nie słyszą. Gdy konwencja zostanie zaakceptowana, wtrącenie pogłębia dramatyczną ironię i wciąga publiczność w zmowę z mówcą.

Postać pochyla się w stronę publiczności, wypowiada kilka poufnych słów, a reszta sceny udaje, że tego nie zauważa. To taka dygresja.