Paliwo wodorowe uwalnia energię, łącząc się z tlenem. W ogniwie paliwowym reakcja ta wytwarza energię elektryczną i wodę. W silniku spalinowym spala się jak gaz ziemny, ale bez emisji dwutlenku węgla. Wodór jest najlżejszym i najliczniej występującym pierwiastkiem we wszechświecie, choć na Ziemi jest prawie zawsze związany z innymi atomami.

Produkcja wodoru wymaga energii. Reformowanie parowe metanu, najtańsza metoda, wykorzystuje gaz ziemny i uwalnia CO2. Elektroliza rozszczepia wodę za pomocą energii elektrycznej. Jeśli ta energia elektryczna jest odnawialna, wodór nazywa się zielonym. Niebieski wodór pochodzi z gazu kopalnego z wychwytem dwutlenku węgla. Szary wodór pochodzi z gazu kopalnego bez wychwytu dwutlenku węgla.

Wodór jest trudny w magazynowaniu i transporcie. Jest to mała cząsteczka, która łatwo wycieka. Musi być sprężany lub skraplany, a oba te procesy wymagają energii. Rurociągi wymagają specjalnych materiałów. Te wyzwania sprawiają, że wodór jest drogi w porównaniu z paliwami kopalnymi. Ma on największy sens w sektorach trudnych do elektryfikacji, takich jak przemysł stalowy, transport morski i lotnictwo.

Metody produkcji

• Zielony: elektroliza z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii
• Niebieski: gaz kopalny z wychwytem dwutlenku węgla
• Gray: gaz kopalny bez wychwytywania
• Różowy: elektroliza zasilana energią jądrową
• Turkusowy: piroliza metanu