Drukarki nie mieszają światła. Mieszają atrament. CMYK to subtraktywny model kolorów stosowany w druku komercyjnym, nazwany tak od czterech atramentów: cyjan, magenta, żółty i kluczowy, czyli czarny. Każdy atrament pochłania, czyli odejmuje, określone długości fal światła i odbija inne. Cyjan pochłania czerwień, magenta pochłania zieleń, a żółty pochłania błękit. Nakładanie warstw tworzy szeroką gamę kolorów. Czerń jest dodawana, ponieważ zmieszanie tych trzech kolorów daje w efekcie brudny brąz, a nie prawdziwą czerń, a także dlatego, że czarny atrament jest tańszy niż kolorowy atrament do tekstu.

CMYK różni się od RGB, modelu addytywnego używanego przez monitory. RGB zaczyna się od czerni i dodaje światło, aby uzyskać kolor. CMYK zaczyna się od białego papieru i odejmuje światło poprzez dodanie atramentu. Te dwa modele mają różne gamuty. RGB pozwala na wyświetlanie bardziej nasyconych kolorów niż CMYK. Dlatego żywy projekt na ekranie może być matowy. Projektanci konwertujący między tymi dwoma modelami często zauważają utratę intensywności jasnych odcieni niebieskiego i zieleni. Narzędzia do zarządzania kolorami pomagają, ale pewne straty są nieuniknione.

Kluczowe punkty

• Atramenty w kolorze cyjan, magenta, żółtym i czarnym.
• Subtraktywność: tusz pochłania światło.
• Stosowany do druku komercyjnego.
• Mniejsza gama kolorów niż w przypadku RGB.

Przygotowując pliki do druku, projektanci od samego początku pracują w przestrzeni CMYK. Konwersja z RGB w ostatniej chwili może przynieść niespodzianki na etapie druku.