Ujęcia z użyciem dźwigu poruszają kamerę w powietrzu. Kamera jest zamontowana na dużym ramieniu mechanicznym, zwanym dźwigiem lub wysięgnikiem. Ramię może się unosić, opadać, kołysać i obracać, nadając ujęciu płynny, zamaszysty ruch. Dźwig może unosić kamerę wysoko nad scenę, a następnie opadać na wysokość oczu. Może podążać za postacią w pomieszczeniu lub ukazywać rozległy krajobraz. Jest to jedno z najbardziej dramatycznych narzędzi w kinematografii.

Ujęcia z dźwigu są często wykorzystywane do wprowadzenia, odsłonięcia i zakończenia. W „Przeminęło z wiatrem” dźwig unosi się nad dworcem kolejowym pełnym rannych żołnierzy, ukazując skalę rzezi. W „Dotyku zła” pierwsze ujęcie to długie ujęcie z dźwigu, które śledzi samochód jadący przez przygraniczne miasteczko. W „Skazanych na Shawshank” dźwig unosi się nad więziennym dziedzińcem, gdy Andy unosi ręce w deszczu. Ujęcie z dźwigu może być piękne, ale musi służyć historii. Ujęcie z dźwigu, które przyciąga uwagę, może odciągnąć widza od filmu.

Dźwigi występują w wielu rozmiarach. Mały wysięgnik może obsługiwać jedna osoba. Duży dźwig Technocrane może wysunąć się na kilkadziesiąt metrów i poruszać się z dużą prędkością. Ujęcie wymaga planowania, prób i koordynacji. Operator kamery, operator dźwigu i reżyser muszą ze sobą współpracować. Kiedy wszystko się uda, ujęcie z dźwigu jest niezapomniane.