Zmieszaj dwa klarowne roztwory, a pojawi się osad. Jest to wytrącanie, czyli tworzenie się nierozpuszczalnej substancji stałej z roztworu podczas reakcji chemicznej. Substancja stała nazywana jest osadem. Reakcja zachodzi, gdy dwa rozpuszczalne związki reagują, tworząc nierozpuszczalny produkt. Na przykład, zmieszanie azotanu srebra i chlorku sodu daje chlorek srebra, biały osad, oraz azotan sodu, który pozostaje rozpuszczony.

Wytrącanie następuje, gdy produkt przekracza granicę rozpuszczalności. Jony w roztworze łączą się, tworząc substancję stałą, która nie może pozostać rozpuszczona. Reguły rozpuszczalności pozwalają określić, które związki są rozpuszczalne, a które nie. Większość soli azotanowych jest rozpuszczalna. Większość soli chlorkowych jest rozpuszczalna, z wyjątkiem srebra, ołowiu i rtęci. Większość soli węglanowych, fosforanowych i siarczkowych jest nierozpuszczalna, z wyjątkiem soli metali alkalicznych i amonu.

Strącanie jest wykorzystywane w chemii do analizy grawimetrycznej, gdzie masa osadu określa ilość analitu. Jest ono wykorzystywane w uzdatnianiu wody do usuwania metali ciężkich i fosforanów. Jest również wykorzystywane w fotografii do wywoływania filmów. Jest również wykorzystywane w medycynie do wykrywania niektórych chorób. Jest również wykorzystywane w przemyśle do produkcji pigmentów, katalizatorów i leków.

Opady atmosferyczne są również procesem naturalnym. Tworzą minerały, stalaktyty i muszle morskie. Występują w organizmie, gdy fosforan wapnia wytrąca się w kościach i zębach. Występują w nerkach, gdy szczawian wapnia wytrąca się w postaci kamieni. Ta sama chemia, która oczyszcza wodę, może również powodować choroby.