Hamulce zamieniają ruch w ciepło. Na tym polega cała sztuczka. Poruszający się samochód ma energię kinetyczną, a zatrzymanie go oznacza jej pozbycie się. Hamulce cierne dociskają nieruchomy klocek hamulcowy do obracającej się tarczy lub bębna. Tarcie przekształca energię kinetyczną w ciepło, które rozprasza się w powietrzu. Hamulce elektromagnetyczne, stosowane w niektórych pojazdach hybrydowych i elektrycznych, wykorzystują pola magnetyczne do spowolnienia pojazdu i odzyskiwania energii w postaci energii elektrycznej.

Większość samochodów posiada hamulce tarczowe z przodu oraz tarczowe lub bębnowe z tyłu. Hamulec tarczowy składa się z tarczy, zacisku i dwóch klocków. Ciśnienie hydrauliczne popycha tłoczki zacisku, które dociskają klocki do tarczy. Hamulec bębnowy ma szczęki, które naciskają na zewnątrz na obracający się bęben. Hamulce tarczowe lepiej się chłodzą i działają bardziej stabilnie. Hamulce bębnowe są tańsze i mogą być mocniejsze przy niskich prędkościach.

Skuteczność hamulców zależy od zarządzania ciepłem. Pojedyncze gwałtowne hamowanie może rozgrzać tarczę hamulcową do 500 stopni Celsjusza. Wielokrotne gwałtowne hamowanie może powodować zanikanie siły hamowania, czyli utratę skuteczności hamulców w wyniku przegrzania. Samochody sportowe wykorzystują wentylowane lub nawiercane tarcze hamulcowe oraz klocki wysokotemperaturowe, aby zapobiegać zanikaniu siły hamowania. Hamowanie regeneracyjne w pojazdach elektrycznych zmniejsza zużycie hamulców ciernych, wykorzystując silnik elektryczny do spowolnienia pojazdu.

Płyn hamulcowy również ma znaczenie. Jest higroskopijny, co oznacza, że ​​pochłania wodę z powietrza. Z czasem woda ta obniża temperaturę wrzenia i może spowodować awarię hamulców. Większość producentów zaleca płukanie płynu co dwa do trzech lat.