Kiedy gwiazda taka jak Słońce wyczerpuje wodór w swoim jądrze, zaczyna umierać. Jądro kurczy się i nagrzewa, a zewnętrzne warstwy rozszerzają się w ogromnym tempie. Gwiazda puchnie do postaci czerwonego olbrzyma, zwiększając się setki razy w stosunku do pierwotnego rozmiaru i stygnąc na powierzchni. Świeci na czerwono, ponieważ chłodniejsze gwiazdy emitują więcej czerwonego światła.

Słońce stanie się czerwonym olbrzymem za około 5 miliardów lat. Rozszerzy się poza orbitę Merkurego i Wenus, a być może pochłonie Ziemię. Planeta zostanie spalona, ​​a być może nawet zniszczona. Nawet jeśli Ziemia przetrwa, jej oceany wyparują, a atmosfera zostanie zdarta. Słońce zrzuci wtedy swoje zewnętrzne warstwy i stanie się białym karłem.

Czerwone olbrzymy nie są takie same. Niektóre są skromne, jak Słońce. Inne to czerwone nadolbrzymy, znacznie większe i jaśniejsze. Betelgeza, w gwiazdozbiorze Oriona, jest czerwonym nadolbrzymem. Jest tak duża, że ​​gdyby zastąpiła Słońce, jej powierzchnia rozciągnęłaby się poza orbitę Jowisza. Ostatecznie eksploduje jako supernowa.

Czerwone olbrzymy są ważne dla wszechświata. Produkują ciężkie pierwiastki poprzez fuzję i uwalniają je w przestrzeń kosmiczną, wzbogacając ośrodek międzygwiazdowy. Węgiel w twoim ciele i żelazo we krwi powstały w czerwonych olbrzymach i supernowych.