Kompost to rozłożona materia organiczna wykorzystywana jako dodatek do gleby i naturalny nawóz. Powstaje w wyniku tlenowego rozkładu resztek roślinnych, resztek jedzenia, obornika i innych materiałów organicznych przez mikroorganizmy, grzyby, dżdżownice i owady. Proces ten, zwany kompostowaniem, wymaga równowagi między bogatymi w węgiel „brunatami” a bogatymi w azot „zieleninami”, odpowiedniej wilgotności, tlenu i czasu. Kompostowanie ma długą historię; rzymscy pisarze, tacy jak Katon i Kolumella, opisali kompostowanie obornika i słomy, a tradycyjni rolnicy na całym świecie od dawna przywracają materię organiczną glebie. Nowoczesne metody kompostowania obejmują pryzmy statyczne, przewracane pryzmy, pryzmy statyczne z napowietrzaniem, systemy wewnątrznaczyniowe i wermikompostowanie. Dojrzały kompost poprawia strukturę gleby, retencję wody, dostępność składników odżywczych i aktywność mikrobiologiczną, a także hamuje niektóre choroby roślin. Jest on podstawą rolnictwa ekologicznego i ważnym narzędziem w zapobieganiu składowaniu odpadów organicznych na wysypiskach, gdzie w przeciwnym razie produkowałyby metan. Przemysłowe zakłady kompostowania obsługują gminy i gospodarstwa rolne, produkując kompost na potrzeby rolnictwa, kształtowania krajobrazu i ogrodnictwa.