Lądownik pozostaje na miejscu. Łazik porusza się. Te roboty kołowe poruszają się po powierzchni innego świata, niosąc ze sobą instrumenty, kamery, a czasem wiertła. Pozwalają naukowcom badać wiele miejsc zamiast jednego.

Jazda na Marsie jest powolna. Sygnały docierają na Ziemię w ciągu od trzech do dwudziestu dwóch minut, więc operatorzy nie mogą sterować w czasie rzeczywistym. Łaziki odbierają polecenia, a następnie wykonują je autonomicznie, korzystając z oprogramowania pokładowego, aby unikać zagrożeń.

Znane łaziki

• Sojourner, pierwszy łazik marsjański, 1997
• Spirit and Opportunity, uruchomiony w 2003 roku
• Curiosity nadal działa w kraterze Gale
• Wytrwałość, zbieranie próbek do przyszłego zwrotu

Energia pochodzi z paneli słonecznych lub radioizotopowych generatorów termoelektrycznych. Burze pyłowe na Marsie mogą pokryć panele słoneczne i odciąć zasilanie, dlatego w przypadku długich misji preferowane są źródła jądrowe. Każdy łazik jest zaprojektowany tak, aby przetrwać lata po upływie jego projektowanego okresu eksploatacji.