Real-time strategiespellen plaatsen spelers in een modus waarin ze continu beslissingen moeten nemen. In tegenstelling tot turn-based spellen, waarbij iedereen op zijn beurt wacht, loopt de klok in een RTS-spel constant door. Legers bewegen zich, grondstoffen worden verzameld en bases worden uitgebreid, terwijl de tegenstander hetzelfde doet aan de andere kant van de kaart.

Het genre ontstond begin jaren negentig met games die snel denken en multitasken vereisten. Spelers beginnen doorgaans met een handvol arbeiders, verzamelen mineralen of hout, bouwen gebouwen en trainen gevechtseenheden. De overwinning komt vaak voort uit een superieure economie, een slimme samenstelling van eenheden of een goed getimede aanval die de vijand verrast.

Moderne RTS-games belonen nog steeds kaartbeheersing en verkenning. Een goede speler wisselt constant van focus tussen productie, legerpositionering en uitbreiding naar nieuwe grondstofbronnen. De beste potjes voelen aan als een razendsnel schaakspel, maar dan met tanks, draken of buitenaardse zwermen in plaats van stukken op een bord.

• Continue actie in plaats van afwisselende beurten
• Grondstoffen verzamelen en basisopbouw als kernprocessen
• Nadruk op multitasken en snelle aanpassing