Homeostase is het vermogen van het lichaam om een ​​stabiel intern milieu te handhaven ondanks externe veranderingen. Temperatuur, bloedsuikerspiegel, vochtbalans en vele andere variabelen worden binnen nauwe grenzen gehouden door continue regulerende processen.

Negatieve feedback is het basismechanisme. Wanneer een variabele afwijkt van zijn ingestelde waarde, detecteren sensoren de verandering en reageren effectoren om de ingestelde waarde te herstellen. Als de lichaamstemperatuur stijgt, zorgen zweten en een verhoogde bloedtoevoer naar de huid voor warmteafvoer; als de temperatuur daalt, zorgen rillingen en vernauwing van de perifere bloedvaten voor warmtebehoud. De hypothalamus bevat veel van de regelcentra die deze reacties coördineren.

Driftstoestanden zoals honger en dorst ontstaan ​​wanneer homeostatische systemen tekorten detecteren en corrigerend gedrag motiveren. Dit concept is, met de nodige voorzichtigheid, uitgebreid naar psychologische regulatie – het handhaven van optimale opwinding of emotioneel evenwicht. Chronische stressoren kunnen regulatiesystemen tot het uiterste drijven, wat leidt tot de slijtage die beschreven wordt als allostatische belasting.

Leven vereist een stabiel intern milieu. Homeostase is het geheel van processen dat dit milieu in stand houdt.