Het endocriene systeem is het langzamere chemische communicatienetwerk van het lichaam. Klieren scheiden hormonen af ​​in de bloedbaan; deze hormonen reizen naar doelorganen en -weefsels, waar ze de groei, stofwisseling, voortplanting, stressreacties en stemming reguleren.

De belangrijkste klieren zijn de hypofyse (vaak de 'hoofdklier' genoemd), de schildklier, de bijnieren, de alvleesklier en de geslachtsklieren. De hypothalamus bevindt zich op het raakvlak van het zenuwstelsel en het endocriene systeem en vertaalt zenuwsignalen in hormonale signalen. In tegenstelling tot de snelle, gerichte boodschappen van het zenuwstelsel, kunnen hormonale effecten minuten tot uren aanhouden en tegelijkertijd een groot aantal systemen beïnvloeden.

Feedbackmechanismen zorgen ervoor dat de hormoonspiegels binnen de juiste waarden blijven. Een teveel of te weinig van een bepaald hormoon leidt tot herkenbare syndromen, zoals hypothyreoïdie, de ziekte van Cushing, diabetes en vele andere. Psychologische toestanden beïnvloeden de endocriene activiteit, en de endocriene activiteit beïnvloedt op zijn beurt de psychologische toestanden, waardoor er een continue wisselwerking ontstaat tussen lichaam en geest.

Wanneer verandering blijvend moet zijn in plaats van tijdelijk, brengt het endocriene systeem de boodschap over.