Continue bekrachtiging is een schema waarbij elke keer dat een bepaalde respons optreedt, deze wordt gevolgd door een bekrachtiger. Het is de eenvoudigste methode en de snelste manier om nieuw gedrag aan te leren.

Wanneer een rat een voedselpellet krijgt voor elke druk op een hendel, of een kind lof krijgt voor elk goed antwoord, is er sprake van continue bekrachtiging. Het aanleren van gedrag verloopt doorgaans snel omdat de relatie tussen actie en consequentie transparant is. Het nadeel ontstaat wanneer de bekrachtiging stopt. Gedrag dat is aangeleerd onder continue bekrachtiging dooft snel uit zodra de bekrachtiger wordt weggenomen; het organisme ontdekt al snel dat reageren niet langer loont.

Daarom is continue bekrachtiging meestal een tijdelijke fase. Zodra het gedrag betrouwbaar is, schakelen trainers over op intermitterende bekrachtigingsschema's die de respons in stand houden met minder bekrachtigers en een grotere weerstand tegen extinctie creëren. In het dagelijks leven komt continue bekrachtiging zelden voor, behalve in doelbewuste trainingssituaties; de meeste natuurlijke consequenties treden slechts af en toe op.

Continue bekrachtiging leert het gedrag aan. Intermitterende bekrachtiging houdt het in stand.