Een contra-indicatie is een reden om een ​​geneesmiddel niet te gebruiken. Dit kan een aandoening zijn, een ander medicijn, een zwangerschap of een bepaalde leeftijd. Het woord 'contra-indicatie' staat in de bijsluiter en op de verpakking, en is geen suggestie. Een contra-indicatie betekent dat het risico op schade opweegt tegen elk potentieel voordeel, althans in die specifieke situatie.

Sommige contra-indicaties zijn absoluut. Het toedienen van een bètablokker aan iemand met ernstig astma kan bronchospasmen veroorzaken. Het toedienen van een ACE-remmer tijdens de zwangerschap kan de foetus schaden. Dit zijn harde grenzen. Andere zijn relatief, wat betekent dat het geneesmiddel met de nodige voorzichtigheid kan worden gebruikt als het voordeel dit rechtvaardigt. Een patiënt met een lichte nierfunctiestoornis kan nog steeds een geneesmiddel krijgen dat een dosisaanpassing vereist, zolang de nierfunctie maar wordt gecontroleerd. Het onderscheid is niet altijd even duidelijk en klinisch oordeel is van belang.

Algemene categorieën:

• Absoluut. Niet onder geen enkele omstandigheid gebruiken.
• Relatief. Gebruik met voorzichtigheid, onder toezicht of met aanpassing van de dosering.
• Geneesmiddelinteracties. Het combineren van twee geneesmiddelen kan een contra-indicatie opleveren.
• Aandoeningsspecifiek. Leveraandoeningen, nieraandoeningen, zwangerschap en leeftijd kunnen allemaal factoren zijn.

Voorschrijvers controleren contra-indicaties voordat ze een recept uitschrijven. Apothekers controleren dit nogmaals voordat ze het medicijn afleveren. Het systeem is niet perfect, maar het voorkomt wel veel fouten.