Cognitie is het geheel van mentale processen, waaronder denken, weten, onthouden, oordelen en probleemoplossing. Het omvat de hogere hersenfuncties en de manieren waarop mensen informatie verwerven, verwerken en gebruiken.

Cognitieve psychologie ontstond halverwege de twintigste eeuw als een apart vakgebied, als reactie op de uitsluiting van het mentale leven door het behaviorisme. Onderzoekers ontwikkelden experimentele methoden om interne processen af ​​te leiden uit waarneembare prestaties – reactietijden, foutpatronen en later hersenscans. Onderwerpen variëren van aandacht en perceptie tot geheugen, taal, besluitvorming en expertise. De cognitieve wetenschap verbreedt dit onderzoeksgebied verder door inzichten uit de linguïstiek, informatica, filosofie en neurowetenschappen te integreren.

Cognitie is geen op zichzelf staande faculteit. Het is een verzameling van onderling samenwerkende systemen, sommige gespecialiseerd en sommige algemeen, sommige bewust en sommige automatisch. Individuele verschillen in cognitieve vaardigheden voorspellen de uitkomsten op het gebied van onderwijs en werk, maar cognitie is ook, binnen bepaalde grenzen, zeer goed trainbaar. Leeftijd, vermoeidheid, emotie en cultuur beïnvloeden allemaal de werking van cognitieve processen.

Wanneer iemand een zin interpreteert, een naam onthoudt of een keuze maakt tussen verschillende opties, is er sprake van cognitie.