Niet elk fonetisch verschil is even belangrijk in een taal. Fonologie is de studie van hoe klanken georganiseerd zijn en functioneren binnen een bepaald taalsysteem om betekenis over te brengen.

Fonologen identificeren fonemen, formuleren allofonische regels, analyseren de syllabestructuur, klemtoon en toon, en modelleren alternaties die in de morfologie voorkomen. Ze abstraheren van de pure fonetische details om patronen te beschrijven die sprekers impliciet kennen. Typologisch onderzoek vergelijkt fonologische systemen in verschillende talen.

Fonologie raakt aan fonetiek, morfologie en de woordenschat. Theoretische kaders verschillen in representatie en regel- versus beperkingsarchitectuur, maar ze delen het doel om de intuïties van moedertaalsprekers over klankpatronen te verklaren. Een veldbeschrijving bevat altijd een fonologische schets naast de fonetische inventaris.

• Studie van klankpatronen binnen talen
• Behandelt fonemen, regels, lettergrepen, klemtoon en toon.
• Abstracter dan fonetiek
• Essentieel voor taalbeschrijving en -theorie.