Machines begonnen handarbeid op een revolutionaire schaal te vervangen. De Industriële Revolutie was de verschuiving, die eind achttiende eeuw in Groot-Brittannië begon, naar gemechaniseerde productie, fossiele brandstoffen als energiebron en fabrieksorganisatie. Later verspreidde deze zich naar andere regio's, met lokale variaties.

Textiel, ijzer en steenkool waren aanvankelijk toonaangevende sectoren. Stoomkracht, nieuwe werktuigen en verbeterd transport verhoogden de productie aanzienlijk. De urbanisatie versnelde doordat arbeiders naar fabriekssteden trokken. De levensstandaard steeg uiteindelijk voor velen, maar de omstandigheden in de vroege industrie waren vaak zwaar en schadelijk voor het milieu.

Historici discussiëren over het relatieve belang van instituties, cultuur, hulpbronnen en toeval bij het verklaren waarom de doorbraak plaatsvond op het moment en de plaats waarop deze plaatsvond. De revolutie reorganiseerde de mondiale economische verhoudingen en vormt nog steeds de basis van het moderne materiële leven. De sociale en ecologische gevolgen ervan ontvouwen zich nog steeds.

• Overgang naar gemechaniseerde industriële productie
• Ontstond in Groot-Brittannië aan het einde van de 18e eeuw.
• Gedreven door nieuwe energiebronnen en organisatie.
• Hervormde economie, samenleving en omgeving