Zowel explosieve erupties als meteorietinslagen laten komvormige littekens achter. Een krater is een ruwweg cirkelvormige depressie die ontstaat door vulkanische activiteit of de botsing met een buitenaards object. Vulkanische kraters bevinden zich op de toppen van veel kegels; inslagkraters kunnen overal voorkomen.

Vulkanische kraters ontstaan ​​wanneer magma wordt uitgestoten of wanneer de grond instort in een lege kamer. Inslagkraters graven het gesteente uit en slingeren het naar buiten, waardoor vaak verhoogde randen en centrale pieken ontstaan ​​bij grotere exemplaren. Erosie maakt hun profiel uiteindelijk zachter.

Verse kraters leggen diepe gesteentelagen bloot en vormen natuurlijke laboratoria voor het bestuderen van schokmetamorfose of vulkanische processen. Op andere planeten en manen helpen kratertellingen bij het schatten van de ouderdom van het oppervlak. Op aarde worden de meeste oude inslagstructuren herkend aan geschokte mineralen en kenmerkende cirkelvormige geofysische anomalieën.

• Komvormige depressie als gevolg van een eruptie of inslag.
• Vulkanische kraters komen voor bij openingen in de vulkaan.
• Inslagkraters graven rotsen uit en slingeren ze naar buiten.
• Nuttig voor het dateren van planetaire oppervlakken.