Flashfiction is een zeer kort verhaal, meestal minder dan 1000 of 1500 woorden, en vaak nog veel korter. Het streeft naar een zo compleet mogelijk effect binnen een extreem compact formaat.

Elk woord moet gewicht in de schaal leggen. De expositie is minimaal; de suggestie zorgt voor een meer diepgaande ontwikkeling. Een geslaagd flashverhaal biedt nog steeds personages, conflict en een gevoel van verandering of openbaring, maar doet dit in een ruimte die anders slechts plaats zou bieden aan één enkele scène in een traditioneel kort verhaal. De vorm is online en in tijdschriften die beknoptheid hoog in het vaandel hebben staan, enorm populair geworden. Het nodigt uit tot herlezen omdat er zoveel wordt gesuggereerd in plaats van expliciet vermeld.

Flashfictie verschilt van een vignet of prozagedicht doordat het een verhaallijn behoudt, hoe beknopt ook. Het verschilt van een schets doordat het streeft naar een afgeronde emotionele of intellectuele impact. Schrijvers van flashfictie moeten de kunst van suggestie, precieze woordkeuze en een pakkend einde beheersen.

Een compleet verhaal dat in een paar alinea's wordt verteld, is flash fiction.