Mousteriaanse werktuigen behoren tot een steenindustrie die geassocieerd wordt met de Neanderthalers. De naam is afgeleid van Le Moustier, een rotsschuilplaats in het zuidwesten van Frankrijk waar de werktuigen voor het eerst werden gevonden. De industrie dateert van ongeveer 160.000 tot 40.000 jaar geleden en verspreidde zich over Europa, het Nabije Oosten en Noord-Afrika. Kenmerkend is de techniek van de voorbereide kern, ook wel Levallois genoemd. De steenbewerker vormt van tevoren een kern, zodat met één gecontroleerde slag een scherf van een vooraf bepaalde grootte en vorm kan worden verwijderd.

De gereedschapssets uit het Mousterien omvatten schrapers, punten en getande werktuigen. Veel daarvan werden gebruikt voor het bewerken van huiden, het snijden van vlees en het vormgeven van hout. Microscopisch onderzoek van slijtagepatronen laat zien dat sommige werktuigen meerdere doeleinden dienden en herhaaldelijk werden geslepen. Neanderthalers maakten ook gereedschap van bot en gewei, hoewel minder vaak dan latere moderne mensen. Het Mousterien is geen uniforme traditie. Regionale varianten verschillen in de verhoudingen van de werktuigen, wat wijst op lokale aanpassingen en wellicht culturele voorkeuren.

Belangrijkste punten

• Voorbereide-kern (Levallois) technologie.
• Schrapers en punten domineren de gereedschapskist.
• Slijtageanalyse toont aan dat het materiaal is gebruikt op leer en hout.
• Regionale varianten weerspiegelen de lokale omstandigheden.

Deze werktuigen werden gemaakt door mensen die hun doden begroeven, vuur gebruikten en op groot wild jaagden. Het waren geen primitieve imitaties van moderne menselijke technologie.