Sosyalizasyon, toplumun normlarını ve değerlerini öğrenme sürecidir. Yeni doğan bir bebeğin sosyal bir varlık haline gelmesidir. Aile, akranlar, okullar, medya ve kurumlarla etkileşim yoluyla gerçekleşir. Sadece çocukluk dönemine özgü değil, ömür boyu süren bir süreçtir.

Birincil sosyalleşme erken çocukluk döneminde, çoğunlukla aile içinde gerçekleşir. İkincil sosyalleşme daha sonra, okullar, iş yerleri ve akranlar aracılığıyla gerçekleşir. Yeniden sosyalleşme ise, kişinin eski normlarını unutmasını gerektiren yeni bir ortama girmesiyle, örneğin askere veya hapishaneye girmesiyle gerçekleşir.

Sosyalizasyon aracıları

• Aile: dil, temel değerler, duygusal bağlar
• Okullar: disiplin, akademik bilgi, yurttaşlık normları
• Akranlar: kimlik, aidiyet, sosyal beceriler
• Medya: toplumsal cinsiyet rolleri, tüketim alışkanlıkları, siyasi görüşler
• Din: ahlaki çerçeveler ve topluluk

Sosyalizasyon beyin yıkama değildir. İnsanlar pasif değildir. Öğrendiklerini yorumlar, direnir ve uyum sağlarlar. Ancak sosyalizasyon olmadan bir kişi toplumda işlev göremez. İnsan teması olmadan büyüyen vahşi çocuklar, dil veya sosyal becerilerini asla tam olarak geliştiremezler.