Socialisatie is het proces waarbij een kind de normen en waarden van de samenleving leert kennen. Het is de manier waarop een pasgeborene een sociaal wezen wordt. Dit gebeurt door interactie met familie, leeftijdsgenoten, scholen, media en instellingen. Het is een proces dat een leven lang duurt, niet alleen tijdens de kindertijd.

Primaire socialisatie vindt plaats in de vroege kindertijd, voornamelijk binnen het gezin. Secundaire socialisatie vindt later plaats, via school, werk en leeftijdsgenoten. Resocialisatie vindt plaats wanneer iemand in een nieuwe omgeving terechtkomt waar oude normen moeten worden afgeleerd, zoals in het leger of de gevangenis.

Agenten van socialisatie

• Familie: taal, basiswaarden, emotionele banden
• Scholen: discipline, academische kennis, maatschappelijke normen
• Leeftijdsgenoten: identiteit, erbij horen, sociale vaardigheden
• Media: genderrollen, consumentengewoonten, politieke opvattingen
• Religie: morele kaders en gemeenschap

Socialisatie is geen hersenspoeling. Mensen zijn niet passief. Ze interpreteren, verzetten zich tegen en passen zich aan wat ze leren. Maar zonder socialisatie kan iemand niet functioneren in de maatschappij. Wilde kinderen, die zonder menselijk contact opgroeien, ontwikkelen nooit volledig hun taal- of sociale vaardigheden.