Laf sokmak, hedef kişiyle doğrudan yüzleşmeden, genellikle zekice ve incelikli bir eleştiri yapma eylemidir. Sözün amacı, karşı tarafın sözünü dinlemesini sağlamak ve ardından konuşmacının masum görünmesini sağlamaktır. Bu, dolaylı bir eleştiri sanatıdır.

Bu uygulamanın kökenleri, sözlü atışmaların performansa dönüştürüldüğü balo salonlarına ve LGBTQ+ topluluklarına dayanmaktadır. İyi düşünülmüş bir laf sokma, hedef alınan kişi dışında herkesi güldürebilir. İşin püf noktası inkar edilebilir olmasıdır. Eğer itiraz edilirse, konuşmacı bununla hiçbir şey kastetmediğini iddia edebilir.

Daha geniş anlamda bu ifade, özenle seçilmiş kelimelerle dolu bir sosyal medya paylaşımından, bir akşam yemeğinde yapılan dolaylı bir iltifata kadar her şeyi kapsar. Temel unsurlar aynı kalır: dolaylılık, biraz üslup ve küçümseme niyeti. Her eleştiri iğneleme değildir. İğneleme, ekstra bir performans katmanı gerektirir.

İğneleyici sözlerde usta olan kişiler genellikle ortamı iyi okurlar. Ne kadar ileri gidebileceklerini ve hedef kişi fark etmemiş gibi davransa bile, ne zaman müdahalenin anlaşılacağını bilirler.