"Throwing shade" is het uiten van subtiele, vaak geestige kritiek zonder de persoon in kwestie direct aan te spreken. De opmerking is bedoeld om raak te zijn, waarna de spreker er onschuldig uitziet. Het is een kunst van de indirecte aanval.

Deze praktijk vindt zijn oorsprong in de ballroomcultuur en de LGBTQ+-gemeenschap, waar verbaal gekibbel werd verfijnd tot een vorm van performance. Een goed geplaatste sneer kan bij iedereen, behalve de persoon op wie het gericht was, de lachlust opwekken. De kunst zit hem in de ontkenning. Als de spreker wordt aangesproken, kan hij of zij beweren dat er niets mis mee was.

In bredere zin omvat de uitdrukking alles, van een zorgvuldig geformuleerd bericht op sociale media tot een dubbelzinnig compliment op een etentje. De belangrijkste elementen blijven hetzelfde: indirectheid, een vleugje stijl en de intentie om te kleineren. Niet elke kritiek is een vorm van 'shade'. Voor 'shade' is een extra laagje theatraliteit nodig.

Mensen die goed zijn in het uiten van venijnige opmerkingen, hebben vaak ook een goed gevoel voor de sfeer. Ze weten precies hoe ver ze kunnen gaan en wanneer de opmerking door het publiek begrepen zal worden, zelfs als het doelwit doet alsof het niets merkt.