Çay, özellikle ilginç veya skandal niteliğindeki dedikoduyu ifade eder. Birisi çay istediğinde, ayrıntıları öğrenmek ister. Çayı döktüğünde ise paylaşır. Bu metafor, bilgiyi başkalarının keyif alması için dökülen sıcak bir içecek gibi ele alır.

Bu kullanım, Siyah ve LGBTQ+ argosundan doğdu ve sosyal medya aracılığıyla geniş çapta yayıldı. "Spill the tea" (dedikodu yap) yaygın bir dedikodu daveti haline geldi. "No tea, no shade" (dedikodu yok, laf sokma yok) ise konuşmacının kimseyi incitmeye çalışmadan bilgi verdiğini ifade eden ilgili bir ifadedir. Kelime tek başına da kullanılabilir. "What's the tea?" (dedikodu ne?) ise doğrudan güncel bilgi talebidir.

İyi dedikodu spesifiktir. İsimleri, zaman çizelgelerini ve şaşırtıcı gelişmeleri içerir. Kötü dedikodu ise belirsizdir veya zaten kamuoyuna açıklanmıştır. Düzenli olarak dedikodu yapan kişiler, arkadaş gruplarında ve çevrimiçi topluluklarda değerlidir çünkü başkalarının henüz duymadığı bilgileri ortaya çıkarırlar.

İçerik ağır olsa bile terim hafif kalıyor. Dedikoduyu "çay" olarak adlandırmak, bilginin kendisi gerçek sonuçlara yol açabilse de, alışverişi tamamen kötü niyetli olmaktan ziyade eğlenceli kılıyor.