Dijital ikiz, fiziksel bir robotun veya sistemin sanal bir kopyasıdır. Sensör verilerini kullanarak senkronize kalır ve gerçek şeyi gerçek zamanlı olarak yansıtır. Mühendisler, fiziksel varlığa dokunmadan performansı izlemek, arızaları tahmin etmek ve değişiklikleri test etmek için bunu kullanırlar.

Bu kavram, yer ekiplerinin sorunları gidermek için uzay araçlarının fiziksel kopyalarını tuttuğu NASA'nın Apollo programından doğmuştur. Dijital ikiz terimi 2002 yılında Michael Grieves tarafından ortaya atılmıştır. Bugün jet motorları, rüzgar türbinleri, fabrika hatları ve robotlar için kullanılmaktadır. Bir robotun dijital ikizi geometri, kinematik, dinamik ve kontrol mantığını içerir.

Dijital ikizler ne için kullanılır?

• Öngörücü bakım: Arızaları meydana gelmeden önce tahmin etmek.
• Simülasyon: Yeni yolları veya yükleri risksiz bir şekilde test edin.
• Uzaktan izleme: Robotun ne yaptığını her yerden görün.
• Eğitim: Operatörlere sanal ortamda eğitim vermek.
• Optimizasyon: Gerçek verilere dayalı olarak performansı iyileştirme.

Dijital ikiz, ancak veri bağlantısı kadar iyidir. Sensör güncellemeleri gecikirse veya kesilirse, ikiz gerçeklikten uzaklaşır. Yüksek doğrulukta ikizler, önemli miktarda işlem gücü ve dikkatli kalibrasyon gerektirir. Bunun getirisi ise görünürlüktür. Bir fabrika yöneticisi, her robotun durumunu bir bakışta görebilir. Bir mühendis, bir değişikliği simüle edebilir ve uygulamaya geçmeden önce işe yarayıp yaramayacağını anlayabilir. Dijital ikiz, fiziksel robotun yerini almaz. Fiziksel robotu daha akıllı, daha güvenli ve yönetimi daha kolay hale getiren bir yardımcıdır.