Duygusal zeka, duyguları algılama, anlama, yönetme ve etkili bir şekilde kullanma yeteneğidir. Hem kişinin kendi duygularını işlemesini hem de başkalarının duygularını doğru bir şekilde okumasını içerir.

Bu kavram, Peter Salovey, John Mayer ve Daniel Goleman gibi psikologların çalışmalarıyla geniş yankı uyandırdı. Temel bileşenler genellikle duygusal algı, düşünmeyi kolaylaştırmak için duyguyu kullanma yeteneği, duygusal dil ve ilerlemelerin anlaşılması ve kişinin kendisinde ve ilişkilerinde duyguları düzenlemesini içerir. Duygusal zekası yüksek olan kişiler, sosyal durumlarda daha sorunsuz hareket etme, aksiliklerden daha kolay kurtulma ve daha tatmin edici ilişkiler sürdürme eğilimindedir.

Ölçümleme konusu hala tartışmalı. Öz bildirim anketleri kişinin yetenekleri hakkındaki inançlarını yakalarken, performansa dayalı testler katılımcılardan yüzlerdeki veya senaryolardaki duyguları belirlemelerini ister. Her iki yaklaşım da gerçek dünya sonuçlarıyla bağlantılı olduğu gösterilmiştir, ancak bu bağlantıların gücü değişmektedir. Eğitim programları, mikro ifadeleri tanıma veya bilişsel yeniden değerlendirme pratiği gibi belirli becerileri geliştirmeyi amaçlamaktadır.

Duygusal zeka, bilişsel yeteneğin yerini almaz. Saf zekanın sıklıkla yanlış ele aldığı duygusal bilgileri işleyerek onu tamamlar.