Emotionele intelligentie is het vermogen om emoties waar te nemen, te begrijpen, te beheersen en effectief te gebruiken. Het omvat zowel het verwerken van de eigen gevoelens als het nauwkeurig interpreteren van emoties bij anderen.

Het concept kreeg veel aandacht dankzij het werk van psychologen zoals Peter Salovey, John Mayer en Daniel Goleman. Kerncomponenten zijn doorgaans emotionele waarneming, het vermogen om emoties te gebruiken om het denken te bevorderen, het begrijpen van emotionele taal en ontwikkelingen, en het reguleren van emoties bij zichzelf en in relaties. Mensen met een hoge emotionele intelligentie hebben de neiging om soepeler met sociale situaties om te gaan, sneller te herstellen van tegenslagen en bevredigendere relaties te onderhouden.

De meetmethode blijft een onderwerp van discussie. Zelfrapportagevragenlijsten leggen de overtuigingen van iemand over zijn of haar vaardigheden vast; prestatiegerichte tests vragen respondenten om emoties in gezichten of situaties te herkennen. Beide benaderingen hebben een verband laten zien met resultaten in de praktijk, hoewel de sterkte van dat verband varieert. Trainingsprogramma's zijn gericht op het verbeteren van specifieke vaardigheden, zoals het herkennen van micro-expressies of het oefenen van cognitieve herwaardering.

Emotionele intelligentie vervangt cognitieve vaardigheden niet. Het vult ze aan door de affectieve informatie te verwerken die puur intellect vaak verkeerd interpreteert.